آیه 180 سوره شعراء، بخشی از سخنان حضرت شعیب (علیهالسلام) به قوم «أصحاب الایکه» است که در آن به صراحت میفرماید: وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ؛ یعنی من در برابر این دعوت، پاداشی از شما نمیطلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار جهانیان است.
در این آیه، حضرت شعیب (علیهالسلام) به قوم خود اعلام میکند که هدف از رسالت او، کسب منافع مادی یا دنیوی نیست؛ بلکه تنها انگیزهاش رضایت خداوند متعال است. او هیچگونه پاداشی از مردم نمیخواهد و تنها اجرش بر عهده پروردگار جهانیان است. این سخن، تأکیدی بر صداقت، اخلاص و بیریایی پیامبران در ابلاغ رسالت الهی است.
این آیه در ادامه آیات پیشین آمده است که در آنها حضرت شعیب (علیهالسلام) به قوم خود هشدار میدهد و از آنها میخواهد که از کمفروشی، فساد در زمین و ظلم به دیگران دست بردارند. او همچنین به آنها یادآوری میکند که باید از خدای خالق خود و پیشینیانشان بترسند. در نهایت، حضرت شعیب (علیهالسلام) با تأکید بر این که اجر او تنها بر عهده خداوند است، نشان میدهد که دعوت او تنها برای هدایت مردم و رضایت خداوند است، نه برای منافع شخصی.
