آیه ۱۸ سوره روم بیان میکند که همه ستایشها و سپاسها در آسمانها و زمین مخصوص خداوند است و انسانها نیز باید در شب و هنگام نیمروز به ستایش او بپردازند. این آیه با عبارت «وَلَهُ الْحَمْدُ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِیًّا وَحِینَ تُظْهِرُونَ» تأکید میکند که حمد و سپاس خداوند نه تنها در زمین بلکه در آسمانها نیز جاری است و همه مخلوقات در برابر عظمت او ستایشگرند. این آیه یادآور اهمیت توجه انسان به پروردگار و انجام عبادت در اوقات مشخص است. نماز و ذکر در شب و روز نشاندهنده پیوند دائمی انسان با خالق است و انسان را از فراموشی و غفلت باز میدارد. «آیه ۱۸ سوره روم» بر جامعیت حمد الهی در کل زمان و مکان تأکید دارد و انسان را به یاد خدا در تمامی لحظات زندگی فرا میخواند. بدین ترتیب، این آیه هم عظمت خداوند را نشان میدهد و هم نقش انسان در سپاسگزاری و عبادت را یادآوری میکند. بنابراین، ستایش در آسمان و زمین و در شب و روز، نماد پیوند دائمی مخلوق با خالق است و اهمیت بندگی و یاد خدا را برجسته میکند.
ایه 18 سوره روم
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 18 سوره روم. وَلَهُ الْحَمْدُ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِیًّا وَحِینَ تُظْهِرُونَ
و سپاس (اهل عالم) در آسمانها و زمین مخصوص اوست و شما نیز در تاریکی شب و نیمه روز (در نماز عشاء و ظهر و عصر) به ستایش او مشغول شوید.
همه ستایش ها در آسمان ها و زمین ویژه اوست و شب و آن گاه که وارد ظهر می شوید
و ستایش از آنِ اوست در آسمانها و زمین و شامگاهان و وقتی که به نیمروز می رسید.
سپاس او راست در آسمانها و زمین، به هنگام شب و به هنگامی که به نیمروز می رسید.
و حمد و ستایش مخصوص اوست در آسمان و زمین، و به هنگام عصر و هنگامی که ظهر می کنید.
And to Him is praise throughout the heavens and the earth. And at night and when you are at noon.
Yea, to Him be praise, in the heavens and on earth; and in the late afternoon and when the day begins to decline.
