ایه 2 سوره فاتحه

💡 نقلست که یکبار جنید را پای درد کرد فاتحه خواند و بر پای دمید هاتفی آواز داد که شرم نداری که کلام مادر حق نفس خود صرف کنی.

💡 پس ايستادم و فاتحه و توحيد را خواندم. چون فارغ شدم، سلام كردم بر او. پس جوابسلام داد و فرمود: (اى على ! تو مى روى به زيارت سيّد مهدى ؟)

💡 روی او را نگرو فاتحه برخوان و بدم که ندیدست کسی صورت جان از شکری

💡 دهم - هرگاه وارد مقبره اى شدى اول بر سر قبر پدر و مادر بروى فاتحه و دعاو قرآن بخوانى

💡 آن که به پرسش آمد و، فاتحه خواند و می‌رود گو نفسی که روح را، می‌کنم از پِیَش روان

💡 گر زنده مانده ام به دعا یادم آورید ور رفته ام به فاتحه سازید شادمان

💡 ایه ۲ سوره فاتحه که بیانگر ستایش خداوند پروردگار جهانیان است، یکی از محبوب‌ترین بخش‌های قرآن است که در هر نماز تکرار می‌گردد.

💡 یادآوری مداوم ایه ۲ سوره فاتحه در نمازهای روزانه به مسلمانان کمک می‌کند تا همواره نسبت به عظمت و رحمت پروردگار خود احساس سپاسگزاری کنند.

💡 در ترجمه‌های مختلف قرآن، ایه ۲ سوره فاتحه با عبارات بسیار زیبایی به توصیف خداوند به عنوان پروردگار تمامی هستی و جهان‌ها پرداخته است.