ایه 18 سوره تغابن
آیه‌ی ۱۸ سوره‌ی تغابن چنین است: «عَالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ». این آیه بیانگر صفات عالی و کامل خداوند است و در آن به چهار ویژگی کلیدی پروردگار اشاره شده است: دانای غیب و شهود، عزیز و حکیم بودن. «عالم الغیب و الشهادة» به این معناست که خداوند از همه امور نهان و آشکار آگاه است؛ هیچ چیزی در عالم هستی از علم او پنهان نمی‌ماند. «العزیز» اشاره به قدرت مطلق و شکست‌ناپذیری خداوند دارد؛ یعنی هیچ قدرتی توان مقابله با اراده‌ی او را ندارد. «الحکیم» به حکمت بی‌نهایت و سنجیدگی خداوند در تدبیر و نظم جهان اشاره می‌کند؛ هر آنچه رخ می‌دهد مطابق حکمت الهی و با سنجش کامل است. این آیه انسان را به یاد داشتن عظمت و کمال الهی، علم مطلق و قدرت بی‌پایان او می‌اندازد. علاوه بر این، آیه تأکید می‌کند که تمام رخدادها، آشکار یا پنهان، تحت نظارت و اراده‌ی حکیمانه‌ی خداوند قرار دارند. در تفسیرهای قرآنی آمده است که این آیه باعث افزایش توکل و اعتماد انسان به قدرت و علم خداوند می‌شود و ترس و نگرانی بی‌جا را کاهش می‌دهد.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 18 سوره تغابن. عَالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ
او دانای عوالم غیب و شهود و سلطان مقتدر ملک وجود و آگاه از صلاح نظام آفرینش است.
دانای نهان و آشکار و توانای شکست ناپذیر و حکیم است.
دانای نهان و آشکار ارجمند سنجیده کار است.
دانای نهان و آشکار است، پیروزمند و حکیم است.
او دانای پنهان و آشکار است؛ و او عزیز و حکیم است!
Knower of the unseen and the witnessed, the Exalted in Might, the Wise.
Knower of what is open, Exalted in Might, Full of Wisdom.
