ایه 103 سوره یونس

ایه 103 سوره یونس

آیه ۱۰۳ سوره یونس می‌فرماید: «ثُمَّ نُنَجِّی رُسُلَنَا وَالَّذِینَ آمَنُوا ۚ کَذَٰلِکَ حَقًّا عَلَیْنَا نُنْجِ الْمُؤْمِنِینَ»، که معنای آن این است که سپس خداوند پیامبران خود و کسانی را که ایمان آورده‌اند نجات می‌دهد و این کار بر خداوند واجب و حق است که مؤمنان را از هر خطر و بلا رهایی بخشد. این آیه بیانگر این حقیقت است که خداوند همواره پشتیبان پیامبران و پیروان آنان است و هیچ مؤمنی را بدون حمایت رها نمی‌کند. واژه «نُنَجِّی» به معنای رهانیدن و نجات دادن است و تأکید بر اقدام خداوند برای محافظت از اهل ایمان دارد. همچنین جمله «کَذَٰلِکَ حَقًّا عَلَیْنَا» نشان‌دهنده وجوب و حتمیت این اقدام الهی است و بیان می‌کند که نجات مؤمنان جزء وعده و مسئولیت الهی است. این آیه به مؤمنان اطمینان خاطر و آرامش قلبی می‌دهد که در مواجهه با مشکلات و تهدیدها، خداوند پشتیبان آن‌ها خواهد بود. همچنین پیام آیه این است که ایمان به خدا و پیروی از پیامبران، راه نجات و محافظت از بلاها و آسیب‌ها را تضمین می‌کند. بنابراین، آیه ۱۰۳ سوره یونس نمادی از عدالت و رحمت الهی و حمایت ویژه خداوند از مؤمنان است و بیانگر رابطه مستقیم ایمان و پشتیبانی الهی می‌باشد. این آموزه، نقش ایمان و اعتماد به خدا را در زندگی مؤمنان و در برابر چالش‌ها و مشکلات اجتماعی و فردی به روشنی نشان می‌دهد.

دانشنامه اسلامی

[ویکی اهل البیت] آیه 103 سوره یونس. ثُمَّ نُنَجِّی رُسُلَنَا وَالَّذِینَ آمَنُوا ۚ کَذَٰلِکَ حَقًّا عَلَیْنَا نُنْجِ الْمُؤْمِنِینَ
آن گاه ما رسولان خود و مؤمنان را نجات می دهیم، ما بر خود فرض کردیم که این چنین اهل ایمان را نجات بخشیم.
آن گاه پیامبران خود و کسانی را که ایمان آورده اند می رهانیم، همین گونه بر ما فریضه و لازم است که مؤمنان را نجات دهیم.
سپس فرستادگان خود و کسانی را که گرویدند می رهانیم، زیرا بر ما فریضه است که مؤمنان را نجات دهیم.
آنگاه پیامبرانمان و کسانی را که ایمان آورده اند می رهانیم. زیرا بر ما فریضه است که مؤمنان را برهانیم.
سپس (هنگام نزول بلا و مجازات،) فرستادگان خود و کسانی را که (به آنان) ایمان می آورند، نجات می دهیم و همین گونه، بر ما حق است که مؤمنان (به تو) را (نیز) رهایی بخشیم!
Then We will save our messengers and those who have believed. Thus, it is an obligation upon Us that We save the believers
In the end We deliver Our messengers and those who believe: Thus is it fitting on Our part that We should deliver those who believe!