لغت نامه دهخدا
اولغبیگ. [ اُ ل ُ ب َ ]( اِخ ) ملقب به علاءالدوله متوفی در سال 853 هَ ق. پادشاه سلسله تیموریان ( 850 - 853 هَ. ق. ). وی پسر شاهرخ تیموری بود و در زمان حیات پدر حکمران ترکستان و ماوراءالنهر بود. در لشکرکشی هند و کابل و غیره باجد خود تیمور همراه بود. در 824 هَ. ق. رصدخانه معروف سمرقند را آغاز نهاد و زیج اولغبیگی را بکمک علمای مشهوری مانند غیاث الدین جمشید و معین الدین کاشانی و قاضی زاده رومی در 841 هَ. ق. بپایان آورد. بعداز وفات پدر بسلطنت نشست. ( دائرة المعارف فارسی ).
