اهتوخشی
فرهنگ معین
(اُ خُ ) [ په. ] (اِ. ) [ خوب ورزنده، نیکو کوشنده ] طبقة صنعتگر.
فرهنگ عمید
بنابر شاهنامه، یکی از طبقات چهارگانۀ مردم در زمان جمشید که پیشه ور و صنعتگر بودند: چهارم که خوانند اهتوخشی / هم از دست ورزان با سرکشی (فردوسی:۱/۴۳ ).
ویکی واژه
اهتوخوشی
~ چهارمین گروه یا طبقه اجتماعی زمان جمشید در شاهنامه است، این طبقه را با پیشهوران و صنعتگران مترادف میدانند. چهارم که خوانند اهتوخوشی..... همان دست ورزان ابا سرکشی
خوب ورزنده، نیکو کوشنده طبقة صنعتگر.