لغت نامه دهخدا
انگوزه. [ اَ زَ / زِ ]( اِ ) انغوزه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به انغوزه شود.
- انگوزه در قند خوردن؛ کنایه از بازی و فریب خوردن. ( آنندراج ):
ز شیرین کاری شیرین دلبند
فراوان خورده بود انگوزه در قند.خسرو ( از آنندراج ).
انگوزه. [ اَ زَ / زِ ]( اِ ) انغوزه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به انغوزه شود.
- انگوزه در قند خوردن؛ کنایه از بازی و فریب خوردن. ( آنندراج ):
ز شیرین کاری شیرین دلبند
فراوان خورده بود انگوزه در قند.خسرو ( از آنندراج ).
( اسم ) انغوزه