انگشتگر

انگشتگر. [ اَ گ ِ گ َ ] ( نف مرکب ) زغال ساز. فحام. زغال سوز. زغالی. ( یادداشت مؤلف ):
وگر بگذری سوی انگشتگر
ازو جز سیاهی نیابی دگر.فردوسی.

(اَ گِ گَ ) (ص فا. ) کسی که زغال سازد، زغال فروش.

کسی که زغال درست می کند، زغال فروش.

کسی که زغال سازد؛ زغال فروش.