انطاء

انطاء. [ اِ ] ( ع مص ) به لغت اهل یمن، بخشیدن. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). دادن، بلغت یمن. ( تاج المصادر بیهقی ).
انطاء. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ نَطاة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به نطاة شود.