«انجلاط» واژهای عربیتبار و مصطلح در متون فارسی قدیم است که به معنای «افتادن شتر و نشستن آن» به کار میرود. این کلمه بیشتر در منابع کهن مانند «منتهیالارب» ثبت شده و برای توصیف حالت خاصی از شتر به کار میرود که بر زمین مینشیند یا سقوط میکند. «انجلاط» میتواند هم به معنی آرام و عمدی نشستن شتر و هم به معنای افتادن ناگهانی و غیرارادی آن استفاده شود، بسته به زمینه جمله. کاربرد این واژه معمولاً در متون ادبی، تاریخی و توصیفی مرتبط با زندگی کویری و کشاورزی دیده میشود، جایی که شتر حیوان اصلی حملونقل است. از نظر زبانی، «انجلاط» یک مصدر است و فعل آن «انجلاط کردن» میتواند برای توصیف عمل شتر به کار رود.
انجلاط
لغت نامه دهخدا
انجلاط. [ اِ ج ِ ] ( ع مص ) افتادن شتر و نشستن آن. ( از منتهی الارب ).