انثماء

لغت نامه دهخدا

انثماء. [ اِ ث ِ ]( ع مص ) شکسته گردیدن سر، یقال: انثماء رأسه. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). شکسته گردیدن سر کسی. ( آنندراج ). انشداخ. ( از لسان بنقل ذیل اقرب الموارد ).