انثلاغ

لغت نامه دهخدا

انثلاغ. [ اِ ث ِ ] ( ع مص ) رطب آوردن خرمابن، یقال: انثلغ النخل. || شکستن سر، یقال: انثلغ رأسه. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). انشداخ. ( از لسان از ذیل اقرب الموارد ).