انتباش

لغت نامه دهخدا

انتباش. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) برهنه کردن و کفن دزدیدن. ( غیاث اللغات ). || ریشه ها را از زمین بیرون آوردن. ( از اقرب الموارد ). || فاگرفتن. ( تاج المصادر بیهقی از یادداشت مؤلف ).