واژه «امداء» جمع «مُدی» است و در اصل به نوعی واحد اندازهگیری سنتی اشاره دارد که در برخی سرزمینهای عربی کاربرد داشته است. این کلمه بیشتر در مناطق سوریه و مصر برای سنجش غلات و مواد غذایی مورد استفاده قرار میگرفت. «امداء» به مجموعهای از پیمانهها گفته میشود که برای اندازهگیری حجم مشخصی از محصولات کشاورزی به کار میرفتند. در تعریف دقیقتر، هر «مُدی» مقداری معین بوده و مجموع این واحدها تحت عنوان «امداء» شناخته میشد. گفته شده است که این پیمانهها معادل ۱۹ «صاع» در نظر گرفته میشدند که خود «صاع» نیز یکی از واحدهای قدیمی اندازهگیری حجم است. کاربرد این واژه بیشتر در متون تاریخی، فقهی و اقتصادی دیده میشود. «امداء» نشاندهندهی شیوههای سنتی سنجش و مبادله کالا در گذشته است. این واحدها نقش مهمی در دادوستد و تنظیم بازارهای محلی داشتهاند. امروزه این واژه کمتر در زبان روزمره به کار میرود و بیشتر جنبه تاریخی و تخصصی دارد.
امداء
لغت نامه دهخدا
امداء. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ مُدی و مدی پیمانه ای است شامیان و مصریان را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). پیمانه ای است در شام و مصر نزدیک به نوزده صاع و آن غیر از مد است. ( از اقرب الموارد ).
امداء. [ اِ ]( ع مص ) کلانسال شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). پر سال و مسن شدن. ( از اقرب الموارد ). || شیر بسیار نوشیدن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || پرکردن جهت کسی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
