المحرر فی الفتوى

[ویکی نور] المحرر فی الفتوى، تألیف جمال الدین ابوالعباس احمد بن محمد بن فهد حلّى، معروف به ابن فهد حلی (م 841 ق) است که تحقیق آن توسط مهدی رجایی صورت گرفته و با اشراف سید محمود مرعشی، ضمن الرسائل العشر منتشر شده است. نام دیگر کتاب، المحرر فی فقه الاثنی عشر است.
این کتاب به صورت فقه فتوایى و رساله هاى عملیۀ متداول تألیف شده است و اگرچه مؤلف قصد داشته که یک دورۀ فقه را در چهار قسمت عبادات، معاملات، ایقاعات و احکام بیان نماید امّا فقط کتاب هاى طهارت، صلاة، زکاة، خمس، صوم، اعتکاف و قسمتى از حج تا ابتداى بحث حصر و صد را توانسته است تألیف نماید.
وى در خطبۀ کتاب در معرفى آن مى نویسد: قد بیّنت فی هذا المختصر ما یحتاج إلیه المکلف فی معرفة عباداته و معاملاته على وجه الإیجاز و الاختصار و سمیته ب‍ «المحرر فی الفتوى». در این مختصر، آنچه مکلف در شناخت عبادات و معاملات نیاز دارد به نحو مختصر و موجز بیان کردم و آن را المحرر فی الفتوى نامیدم.
این کتاب از زمان نگارش مورد توجه واقع شده و در کتاب هاى «روض الجنان»، «کشف اللثام»، «مفتاح الکرامة»، «مستند الشیعة»، «جواهر الکلام»، «کتاب الطهارة» شیخ انصارى به آن استناد و نظریات و فتاوى آن بررسى شده است.
این کتاب توسط ملا شرف الدین شیفنکى (م 907 ق) که از شاگردان قوام الدین کلباوى بوده است شرح زده شده است. (الذریعة 55/14، أعیان الشیعة 336/7).
در صفحۀ 148 از جلد 20 الذریعة به نقل از مجالس المؤمنین (ج 580/1) و نامۀ دانشوران (ج 376/1) و کشف الحجب داستانى نقل شده که: ابن فهد در خواب سید مرتضى را دیده و از او درخواست نموده کتابى را بنویسد که «یحرر المسائل و یسهل الأدلّة و یکون أوّله بعد البسملة: الحمد للّه المتقدس بکماله عن مشابهة المخلوقات».