کلمه «المبذرین» جمع واژه «مُبَذِّر» است و به معنای اسرافکنندگان و کسانی است که مال خود را بیجا و نادرست خرج میکنند. این واژه از ریشه «بذر» گرفته شده که در اصل به معنای پاشیدن دانه است و به همین دلیل برای کسی که مال خود را بیهدف پراکنده میکند به کار رفته است. در زبان فارسی، «المبذرین» را میتوان به صورت ولخرجها یا ریختوپاشکنندگان معنا کرد. این افراد نعمتهای الهی را در راههای نادرست مصرف میکنند و در هزینه کردن، حد و اندازه را رعایت نمیکنند. در قرآن کریم، این گروه مورد نکوهش قرار گرفتهاند و در آیه ۲۷ سوره اسراء به آنان اشاره شده است. در آن آیه، «المبذرین» به عنوان کسانی معرفی میشوند که از نظر اخلاقی رفتار نادرست دارند. همچنین در همان آیه بیان شده که آنان در مسیر اسراف، از شیطان پیروی میکنند. بنابراین مفهوم این واژه نشاندهنده دوری از تعادل و اعتدال در مصرف مال و امکانات است. مترادفهایی مانند مسرف و ولخرج برای توضیح معنای آن به کار میرود. به طور کلی، «المبذرین» به افرادی گفته میشود که دارایی خود را بیحساب و نابجا خرج میکنند و در فرهنگ دینی رفتاری ناپسند دارند.
المبذرین
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
بذر (۳ بار)
پاشیدن تخم و باسراف کار از آن مُبَذِّر میگویند که مال را میپاشد و متفرّق میکند. راغب گوید: تبذیر به معنی تفریق و اصل آن بذر پاشیدن است بعداً بطور استعاره با آن که مال خویش را ضایع میکند مِبَذِّر گفتند، اسرافکاران برادران شیاطیناند، در قاموس گوید: بذر: تخم و پاشیدن آن است.
