لغت نامه دهخدا
اقتعاط. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) عمامه بستن بی درآوردن آن زیر زنخ. در حدیث است: انه علیه السلام نهی عن الاقتعاط و امر بالتحلی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). عمامه بر سر بستن بی تحت الحنک. ( تاج المصادر بیهقی ). دستار در سر بستن بی تحت الحنک. ( المصادر زوزنی ). عمامه بستن بر سر بی تلحی. ( صراح اللغة ).