لغت نامه دهخدا
افیاف. [ اَف ْ ] ( ع اِ ) ج ِ فیف، جای برابر و هموار یا بیابانی بی آب. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). فیاف. فیوف. ( منتهی الارب ).
افیاف. [ اَف ْ ] ( ع اِ ) ج ِ فیف، جای برابر و هموار یا بیابانی بی آب. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). فیاف. فیوف. ( منتهی الارب ).