افقع

لغت نامه دهخدا

افقع. [ اَ ق َ ] ( ع ص ) سخت سپید. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ج، فُقْع. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). || چیز سخت سرخ. ( ناظم الاطباء ).