افرقاء

لغت نامه دهخدا

افرقاء. [ اَ رِ ] ( غ اِ ) ج ِ فَریق، بمعنی گوسپندان گم شده و گروه مردم بیشتر از فرقه. ( آنندراج )( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به فریق شود.