معنی اغتلاء | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

اغتلاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) شتافتن و شتابی کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). شتاب کردن در حرکت: اغتلی البعیر اغتلاءً؛ اسرع فی سیره. ( از اقرب الموارد ).