اضباره

لغت نامه دهخدا

( اضبارة ) اضبارة. [ اِ رَ ] ( ع اِ ) دسته ای از صحف. ( از اقرب الموارد ). پشتواره کتاب و کاغذ و جز آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). یقال: جاء رجل باضبارة من کتب. ( منتهی الارب ). دسته نامه. اضمامة. ( مهذب الاسماء ). ج، اضابیر. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). اِضْبارة، اَضْبارة. ابن سکیت گفت: گویند: جاء فلان باضبارة من کتب و اضمامة من کتب. ج، اضابیر، اضامیم. و لیث گفت: اضباره ای از صحف یا سهام؛ یعنی دسته ای. ( از تاج العروس ). || دسته ای از تیرها. ( از اقرب الموارد ).
اضبارة. [ اَ رَ ] ( ع اِ ) رجوع به اِضْبارة شود.

عندلیب یعنی چه؟
عندلیب یعنی چه؟
میلف یعنی چه؟
میلف یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز