لغت نامه دهخدا
اضامیم. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ اِضمامة، بمعنی اضبارة. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). گروه مردم از هر جنس. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ): هذا فرس سَبّاق الاضامیم؛ ای الجماعات. ( ناظم الاطباء ). || پشتواره از کتب و جز آن. ( آنندراج ). پشتواره های کتاب. || سنگریزه ها، الحدیث: من زنی من ثیب فضربوه بالاضامیم؛ ای ارجموه بالحجارة. ( ناظم الاطباء ). رجوع به اضمامة و اضبارة شود.
