اشکوی

( آشکوی ) آشکوی. ( اِ ) قصر و مکان عالی:
توئی که از غرف آشکوی طارم چرخ
نزول یافت بایوان جد تو تنزیل.استاد.در فرهنگها کلمه فوق و معنای مذکور آمده و شعر استاد ناشناس را هم مثال آورده اند و ظاهراً این صورت مصحف آشکوب باشد.