اشوی، که از نظر معنایی به شایستهتر یا بهتر اشاره دارد، به عنوان صفت تفضیلی از مصدر شوی به معنای شایسته شدن، شایسته گردیدن به کار میرود. این واژه در زبان عربی، برای بیان برتری و افضلیت چیزی بر دیگری استفاده میشود. در بیت شعر منسوب به بحتری، این واژه در سیاق بیان حوادث روزگار و تأثیر آن بر انسان به کار رفته است. در این بیت، شاعر بیان میدارد که در تمامی ایام، چه در نعمت و چه در سختی، با تأثیرپذیری از حوادث، انسان در میان اقوام پیش میرود. اوج و فرودهای زندگی، او را در موقعیتی قرار میدهد که نسبت به دیگران، یا در حالتی برتر قرار میگیرد یا اینکه برتری خود را حفظ میکند. این مضمون، به عمق تأثیرات زندگی بر هویت و جایگاه فرد در جامعه اشاره دارد و شاید بتوان گفت اشوی در اینجا به معنای دستیابی به جایگاهی برتر یا حفظ شأن و مرتبه است.
با توجه به ارجاع به اجرح، میتوان استنباط کرد که موضوع اصلی به پیشروی و گذشتن از موانع مربوط میشود. اشوی در این بافت، میتواند به معنای توانایی بیشتر برای پیشروی، یا شایستگی برای رسیدن به اهداف والاتر پس از عبور از مشکلات باشد. این واژه، گویای غلبه بر سختیها و رسیدن به مرحلهای است که فرد در مقایسه با گذشته یا دیگران، از توانایی یا جایگاه بهتری برخوردار است.
