لغت نامه دهخدا
( اشقارة ) اشقارة. [ اَ رَ ] ( معرب، اِ ) ( معرب ازاسپانیولی ) محلی از تفنگ باروتی که در آن باروت یا فتیله قرار میدهند. ( از دزی ج 1 ص 25 ). ج، اشاقِر.
( اشقارة ) اشقارة. [ اَ رَ ] ( معرب، اِ ) ( معرب ازاسپانیولی ) محلی از تفنگ باروتی که در آن باروت یا فتیله قرار میدهند. ( از دزی ج 1 ص 25 ). ج، اشاقِر.
محلی از تفنگ باروتی که در آن باروت یا فتیله قرار میدهند.