اشدیه

لغت نامه دهخدا

( اشدیة ) اشدیة. [ اَ ش َدْ دی ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) شدیدتر بودن. سخت تر بودن. بیشتر بودن: و تفاوت النوریة لیست الا بالاشدیة و الکمال. ( حکمة الاشراق ص 168 ).