اشبعل
لغت نامه دهخدا
اشبعل. [ ] ( اِخ ) ( مرد بعل ) همان ایشبوشت پسر شاول بود. ( اول تواریخ ایام 8: 33 و 9: 39 ).
فرهنگ فارسی
همان ایشبوشت پسر شاول بود
پیشنهاد شما
اشبعل. [ ] ( اِخ ) ( مرد بعل ) همان ایشبوشت پسر شاول بود. ( اول تواریخ ایام 8: 33 و 9: 39 ).
همان ایشبوشت پسر شاول بود
