لغت نامه دهخدا
( اسطارة ) اسطارة. [ اِ رَ ] ( ع اِ )سخن باطل. || چیز باطل. || افسانه. ( ربنجنی ). اسطورة. ج، اساطیر. ( مهذب الاسماء ).
( اسطارة ) اسطارة. [ اِ رَ ] ( ع اِ )سخن باطل. || چیز باطل. || افسانه. ( ربنجنی ). اسطورة. ج، اساطیر. ( مهذب الاسماء ).