استلاب

استلاب. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) سلب. ( زوزنی ). ربودن: استلبه؛ ربود آنرا. ( منتهی الارب ). شبانه در موضعی که نزول کرد، کردان طمع در استلاب لباس او کردند. ( جهانگشای جوینی ).

ربودن، دزدیدن.

ربودن، ربودن چیزی
سلب