استقیلا

استقیلا. [ اُ ت ُ ] ( اِخ ) پهلوانی تورانی در لشکر افراسیاب. ( برهان ) ( سروری ) ( مؤید الفضلاء ):
چو او بازگشت استقیلا چو گرد
بیامد که با شاه جوید نبرد.فردوسی.