استصحاب حال نص

[ویکی فقه] استصحاب حال نص به استصحاب حکمِ ثابت شده به نصّ شرعی اطلاق می شود.
استصحاب حال نص، مقابل استصحاب حال عقل می باشد و آن، استصحاب حکمی است که بعد از آمدن شریعت، از جانب شارع بیان شده، و پس از مدتی در بقای آن شک شده است؛ به بیان دیگر، استصحاب حال نص عبارت است از استصحاب احکامی که به وسیله کتاب و یا سنت ثابت شده است، مانند: استصحاب وجوب نماز جمعه در عصر غیبت و استصحاب حرمت عصاره انگور بعد از جوشش و قبل از تبخیر دو سوم آن.