استجهال

استجهال. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) نادان شمردن. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). || سبک داشتن. ( تاج المصادر بیهقی ). استخفاف کردن. ( منتهی الارب ). || جنبانیدن باد شاخ را: استجهلت الریح الغصن. ( منتهی الارب ).

(اِ تِ ) [ ع. ] (مص ل. )خود را به نادانی زدن.

نادان شمردن.

خود را به نادانی زدن.