استتلاء
لغت نامه دهخدا
استتلاء. [ اِ ت ِت ْ ] ( ع مص ) خواستن از کسی که پس رو چیزی شود. پس رو چیزی شدن و آنرا خواستن. طلب پیروی کردن: استتلاه الشی ٔ؛ دعاه الی تلوه.
استتلاء. [ اِ ت ِت ْ ] ( ع مص ) خواستن از کسی که پس رو چیزی شود. پس رو چیزی شدن و آنرا خواستن. طلب پیروی کردن: استتلاه الشی ٔ؛ دعاه الی تلوه.