کلمه «استبهاج» واژهای عربی است و از ریشه «بَهَجَ» گرفته شده که به معنای شادمانی، خوشحالی و سرور است. «استبهاج» به معنای پیدا کردن شادی و نشاط در دل یا قلب و احساس لذت و خوشی روحی به کار میرود. این واژه بیشتر در متون ادبی و اخلاقی عربی و فارسی برای بیان حالت شادمانی درونی و رضایت قلبی به کار رفته است. استبهاج میتواند نتیجه تحقق خواستهها، دریافت نعمت یا مشاهده زیباییها و خوشیها باشد. بار معنایی آن مثبت است و معمولاً همراه با نشاط، رضایت و شعف روحی ذکر میشود. این واژه هم حالت درونی انسان را توصیف میکند و هم میتواند جلوههای بیرونی شادی را به ذهن متبادر کند. به طور کلی، «استبهاج» به معنای سرور و شادی قلبی است که انسان را از نشاط و خوشحالی برخوردار میسازد.
استبهاج
لغت نامه دهخدا
استبهاج. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) شاد شدن. ( منتهی الارب ). شادی. شادانی. شادمانی. اِبتهاج.