لغت نامه دهخدا
استانه سرای. [ اَ ن َ س َ ] ( اِخ ) موضعی در آمل قدیم که آنرا ماته میگفتند. ( سفرنامه مازندران و استراباد رابینو ص 33 بخش انگلیسی ).
استانه سرای. [ اَ ن َ س َ ] ( اِخ ) موضعی در آمل قدیم که آنرا ماته میگفتند. ( سفرنامه مازندران و استراباد رابینو ص 33 بخش انگلیسی ).
موضعی در آمل قدیم که آنرا ماته می گفتند.