لغت نامه دهخدا
استائوئن. [ اَ ئو ءِ ] ( اِخ ) ایالتی در پارت که شهر عمده آن آساک بود و در این شهر آتش جاودانی میسوخت و ارشک ( اشک ) اول مؤسس سلسله اشکانی در حضور آن آتشکده بتخت شاهنشاهی نشست. ( ایران در زمان ساسانیان تألیف کریستنسن ترجمه یاسمی ص 107 ).
