لغت نامه دهخدا
( آزندن ) آزندن. [ زَ دَ ] ( مص ) آزَنْدیدن. آزَنیدن. دوختن بسوزن. کوفتن ( ؟ ):
عصیب و گرده برون کن تو زود و بر هم کوب
جگر بیازن و آکنج را بسامان کن.کسائی.
( آزندن ) آزندن. [ زَ دَ ] ( مص ) آزَنْدیدن. آزَنیدن. دوختن بسوزن. کوفتن ( ؟ ):
عصیب و گرده برون کن تو زود و بر هم کوب
جگر بیازن و آکنج را بسامان کن.کسائی.
( آزندن ) = آجیدن