ازغیده

( آزغیده ) آزغیده. [ زُ دَ / دِ ] ( ن مف / نف ) صاحب صحاح الفرس این صورت را ضبط کرده و بدان معنی خشم آلوده داده است، و ظاهراً مصحف آرغده یا ارغنده است.