لغت نامه دهخدا
ارفل. [ اَ ف َ ] ( ع ص ) آنکه نیکو نتواند جامه پوشید. ( منتهی الأرب ). آنکه جامه را نیکو پوشیدن نتواند. || آنکه نیکو نتواند کاری کردن. آنکه نتواند هر کاری را نیکو کند. ( منتهی الأرب ). آنکه هرکاری را نیکو کردن نتواند. مؤنث: رَفلاء.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟