لغت نامه دهخدا
ارغج. [ اَ غ َ / غ ِ ] ( اِ )ارغچ. پتیاره ای است که بر هر درخت بپیچد خشک کند و آنرا سرندونونج نیز گویند. ( جهانگیری ). گیاهی است که بر درخت پیچد و گاه باشد که درخت را خشک کند و آنرابعربی عشقه گویند. ( برهان ) پیچه. پیچک:
نهال قد من ازعشق زرد شد آری
درخت خشک شود چون برو تند ارغج.؟( از جهانگیری ) ( از شعوری ).
