ارزوخواه

«آرزوخواه» واژه‌ای فارسی است که به عنوان صفت یا اسم مرکب به کار می‌رود و معنای آن با توجه به زمینه متفاوت است. در معنای کلی، آرزوخواه به کسی گفته می‌شود که تمنی‌کننده و امیدوار است و خواسته‌ها و آرزوهایی در ذهن دارد. این واژه در متون ادبی و شعری گاهی برای توصیف کسی به کار رفته که در طلب چیزی است و آرزوها و تمایلاتش او را به حرکت وامی‌دارد. معنای دیگر «آرزوخواه» در منابع لغوی مانند دهخدا، معین و عمید، صفتی شهوی و شهوانی است و به هوسباز یا کسی که در طلب لذت‌های جسمی و شهوانی است، اطلاق می‌شود. در اشعار و متون کلاسیک فارسی، شاعرانی مانند نظامی از این واژه برای توصیف حالات نفسانی و تمایل به خواسته‌های دل استفاده کرده‌اند. واژه آرزوخواه نشان‌دهنده حالت طلبکاری، اشتیاق و هوس درونی است که می‌تواند معنای مثبت (تمنی و امیدواری) یا منفی (شهوت و هوس‌بازی) داشته باشد. از نظر زبانی، این کلمه مرکب از «آرزو» و «خواه» ساخته شده و به کسی اطلاق می‌شود که خواستار یا مشتاق چیزی است، چه در بعد مادی، معنوی یا شهوانی.