لغت نامه دهخدا
اراقم. [ اَ ق ِ ] ( ع اِ ) ج ِ اَرقم، از اقسام مار:
متی آت ِ الاراقِم َ لایضرنی
نبیب ُ الأسعدی و ما یقول ُ.( الموشح مرزبانی ج 1 ص 135 ).|| ( اِخ ) حیی از بنی تغلب.
اراقم. [ اَ ق ِ ] ( ع اِ ) ج ِ اَرقم، از اقسام مار:
متی آت ِ الاراقِم َ لایضرنی
نبیب ُ الأسعدی و ما یقول ُ.( الموشح مرزبانی ج 1 ص 135 ).|| ( اِخ ) حیی از بنی تغلب.
= ارقم