اخیص
لغت نامه دهخدا
اخیص. [ اَ ی َ ] ( ع ص ) مرد که یک چشم وی خرد و دیگر چشم کلان دارد. که یک چشم خردتر از چشم دیگر دارد. مؤنث: خَیْصاء. ج، خیص. || کبش اخیص؛ قچقار که یک شاخ او شکسته باشد. یک شاخ شکسته.
اخیص. [ اَ ی َ ] ( ع ص ) مرد که یک چشم وی خرد و دیگر چشم کلان دارد. که یک چشم خردتر از چشم دیگر دارد. مؤنث: خَیْصاء. ج، خیص. || کبش اخیص؛ قچقار که یک شاخ او شکسته باشد. یک شاخ شکسته.