احکام بسمله

[ویکی فقه] در کتب فقهی احکام مختلفی درباره قرآن بیان شده است.
از جمله می توان به حرمت مسّ قرآن بدون وضو، حرمت مسّ آن برای جنب و حرمت نوشتن قرآن با مرکب نجس و... اشاره کرد. این احکام همگی عام و شامل تمامی آیات قرآن از جمله «بسم اللّه الرحمن الرحیم» است، افزون بر این، آیه شریفه بسمله به تنهایی موضوع احکام اختصاصی و متنوع در فقه است که با مراجعه به منابع فقهی و تفسیری احکام ذیل را می توان برشمرد:
وجوب تسمیه
آیات شریفه «فَاذکُرُوا اسمَ اللّهِ عَلَیها»، «فَکُلُوا مِمّا ذُکِرَ اسمُ اللّهِ عَلَیهِ» و «ولا تَأکُلوا مِمّا لَم یُذکَرِ اسمُ اللّهِ عَلَیهِ» بر وجوب تسمیه هنگام ذبح و حرمت خوردن از ذبیحه ای که هنگام ذبح آن عمداً بسم اللّه گفته نشده باشد دلالت دارد؛
← شرط حلیت
آلوسی ذکر بسمله را در ابتدای کارهای حرام و مکروه، به ترتیب دارای حرمت و کراهت و با قصد استخفاف هر دو صورت را حرام و موجب کفر می داند.
قرائت بسمله در نماز
...