لغت نامه دهخدا
احلافی. [ اَ فی ی ] ( اِخ ) عمربن الخطّاب، بدانجهت که از قبیله عدی است و عدی از آن شش قبیله قریش است که آنها را احلاف گفتندی. ( منتهی الارب ).
احلافی. [ اَ فی ی ] ( اِخ ) عمربن الخطّاب، بدانجهت که از قبیله عدی است و عدی از آن شش قبیله قریش است که آنها را احلاف گفتندی. ( منتهی الارب ).