لغت نامه دهخدا
احجن. [ اَ ج َ ] ( ع ص ) کژ. ( زوزنی ). کج:صقرٌ احجن المخالب؛ چرغی کژچنگال. || کوزپشت. کوژ. ( تاج المصادر ). قوزپشت. کوز. || کج بینی. خفته بینی. || چیز کج شده. || مرغول و فروهشته موی: شعر احجن. ( منتهی الارب ).
احجن. [ اَ ج َ ] ( ع ص ) کژ. ( زوزنی ). کج:صقرٌ احجن المخالب؛ چرغی کژچنگال. || کوزپشت. کوژ. ( تاج المصادر ). قوزپشت. کوز. || کج بینی. خفته بینی. || چیز کج شده. || مرغول و فروهشته موی: شعر احجن. ( منتهی الارب ).
کوزپشت کج بینی