لغت نامه دهخدا
اجراس. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ جَرَس.
اجراس. [ اِ] ( ع مص ) راندن شتر بنغمه خوش. آواز کردن سرودگوی در حُدا. ( منتهی الارب ). || آواز نرم کردن مرغ. || آواز کردن بال مرغ بوقت تیز گذشتن وی: اَجرَس الطائر؛ اذا سمعت صوت مرّه. ( منتهی الارب ). || آواز کردن منقار مرغ در وقت چیزی خوردن. || آواز آمدن از پیرایه. ( منتهی الارب ). || آواز پای کسی شنیدن: اَجْرَسَنی السبع؛اذا سَمِعَ جَرسک. ( منتهی الارب ). آواز چیزی شنفتن.
