لغت نامه دهخدا
اجدب. [ اَ دَ ] ( ع ن تف ) نعت تفضیلی از جدب: اجدب من برهوت؛ که در آن رفاه و فراوانی نعمت نباشد. مؤنث: جُدْبی ̍. ج، اَجدُب.
اجدب. [ اَ دُ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ جدب و اَجدَب.
اجدب. [ اَ دَ ] ( ع ن تف ) نعت تفضیلی از جدب: اجدب من برهوت؛ که در آن رفاه و فراوانی نعمت نباشد. مؤنث: جُدْبی ̍. ج، اَجدُب.
اجدب. [ اَ دُ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ جدب و اَجدَب.
